เมื่อปัญหาเกิดขึ้น ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าใครต้องทำอะไรต่อ

เมื่อปัญหาเกิดขึ้น ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าใครต้องทำอะไรต่อ

หลายองค์กรไม่ได้มีปัญหาว่าคนไม่ทำงาน แต่มีปัญหาว่าไม่มีใครรู้ว่างานกำลังอยู่กับใคร

เมื่อลูกค้าสอบถามสถานะสินค้า

ฝ่ายขายอาจแจ้งว่ากำลังรอคลังสินค้า

คลังสินค้าอาจกำลังรอการจัดซื้อ

ฝ่ายจัดซื้ออาจกำลังรอการอนุมัติ

และฝ่ายบัญชีอาจกำลังรอเอกสารเพิ่มเติม

ทุกฝ่ายรับรู้สถานการณ์ แต่ไม่มีใครเป็นเจ้าของขั้นตอนถัดไปอย่างชัดเจน

เมื่อเกิดสถานการณ์เช่นนี้ งานจะไม่หยุดเพราะไม่มีคนทำงาน แต่งานจะหยุดเพราะไม่มีใครรู้ว่าควรเป็นคนดำเนินการต่อ

ผลกระทบที่เกิดขึ้นมักไม่ได้หยุดอยู่ที่ความล่าช้า ทีมงานต้องใช้เวลาติดตามสถานะงาน

ผู้บริหารต้องเข้ามาประสานงานด้วยตัวเอง และลูกค้าต้องรอคำตอบที่ไม่มีใครสามารถให้ได้อย่างมั่นใจ

เมื่อธุรกิจเติบโตขึ้น จำนวนงาน จำนวนแผนก และจำนวนผู้เกี่ยวข้องก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

หากความรับผิดชอบในแต่ละขั้นตอนไม่ชัดเจน ความซับซ้อนจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลายองค์กรจึงเริ่มให้ความสำคัญกับการกำหนดเจ้าของงานในแต่ละขั้นตอนอย่างชัดเจน

รวมถึงการทำให้ทุกฝ่ายสามารถมองเห็นสถานะงานเดียวกันได้

เมื่อทุกคนรู้ว่าใครเป็นผู้รับผิดชอบ งานอยู่ในขั้นตอนใดและต้องดำเนินการอะไรต่อ การทำงานร่วมกันจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เพราะในท้ายที่สุด ความเร็วขององค์กรไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าทีมงานทำงานหนักเพียงใด แต่ขึ้นอยู่กับว่าทุกคนรู้หรือไม่ว่าใครต้องทำอะไรในเวลาที่เหมาะสม